_{به خدا گفتم :«یه کاری کن من به دنیا بیام!».خدا گفت :« این طوری که نمی شود ،این که}

 _{من همین طوری تو را خلق کنم و بگذارمت روی زمین!» گفتم:«پس چی؟».خداگفت:«}

_{اول باید برایت یک مادر خلق کنم !یک دختر باید آفریده بشود ،و بعد تو را به دنیا بیاورد!»}

_{گفتم:« باشد ،پس برایم یک مادر خلق کن!»خدا یک پستوی بزرگ را توی}

_{طبقه ی اول بهشت نشانم داد و گفت :« گل آفرینش مادر ها را آن جا می گذارم . برو از}

 _{هر کدام که دوست داری یک مشت بردار و بیاور تا من نقش مادرت را بزنم »}

_{دو تا فرشته هم همراهم فرستاد تا هم مواظبم باشند و هم کمکم کنند به خدا گفتم:} 

_{یعنی فرق نمی کند از کدام گل بیاورم؟» خدا گفت:«آن که مال مادر تو باشد خودش را}

 _{بهت نشان می دهد!» و من رفتم توی پستوی بزرگ و سبز.پر از ظرف های بزرگ}

_{بلور بود.روی هر ظرف نقش دو تا گل یاس ریز کنده کاری شده بود و دم در،یک}

_{فرشته نگهبان ایستاده بود.فرشته نگهبان به من گفت:« برو تو.چشم هایت را ببند،}

_{یک بسم الله بگو و چشم هایت را باز کن.گل مادرت را پیدا می کنی.» دلم}

_{می خواست ببو سمش .ولی فرشته ها رو نمی شود بوسید.فقط می شود آن ها رو بویید،}

_{گردنشان و بال هایشان را.گفت:«راستی،اسمت چیه کوچولو ؟» گفتم:« زینب » و}

_{رفتم تو ،چشم هایم را بستم .بلند گفتم :«بسم الله الرحمن الرحیم!» و چشم هایم را باز}

_{کردم.چشمم افتاد به یک ظرف بلور بزرگ که رویش دو تا شاخه یاس کنده کاری شده}

_{بود که از همه ی یاس ها درشت تر بود .یک کم جلوتر رفتم ،احساس کردم یاس ها}

_{زنده اند و دارند عطر می دهند.دلم می خواست بکنمشان و بگذارمشان توی پیراهنم .}

_{فرشته ایی که همراهم بود گفت:«عجله نکن!به همین زودی ها ، همیشه این عطر}

_{را توی خانه زمینی ات احساس می کنی.»}

_{سرم را گلوله کردم توی ظرف بلور.اما کی فکرش رو می کرد؟توی ظرف به آن}

_{گودی،حتی یک مشت خاک هم نبود.نفهمیدم چرا.ولی این یک ذره خاک برای}

 _{آفریدن یک پروانه هم کم می آمد!چه برسد به آفریدن مامان من.}

_{رویم را کردم طرف فرشته و گفتم:«این که یک نخود بیشتر نیست.همین را برای}

_{خدا ببرم؟!» فرشته سر تکان داد. گفتم:«تو نمی دانی چرا اینقدر خاک مامان من}

 _{کم است؟» فرشته بالش را گذاشت روی دهانش،یعنی ما اجازه نداریم هر چیزی}

_{را که می دانیم بگوییم.گفتم:«  خیلی خوب .من دستم را مشت می کنم ،شما ظرف}

 _{بلور را توی دستم خالی کنید.» و فرشته ها چند ذره خاک کف ظرف را توی}

 _{مشت من ریختند و من آن ها را برای خدا بردم .}

_{خدا منتظرم بود.وقتی رسیدم،گفت:«زینب را روی ابری بنشانید تا}

_{خستگی اش در برود.»مرا روی یک ابر کلاله ای بزرگ نشاندند.خدا گفت:}

_{«مثل همیشه کارت را خوب انجام دادی.» گفتم :«ولی با دلخوری!» خدا پرسید:}

_{«چر؟ا» .گفتم:«نگفتید این یه ذره خاک برای مامان من کم است؟!نکند همه بچه ها}

 _{رفتند از توی همین ظرف برای مامانشان خاک آفرینش برداشته اند و دیگر برای}

 _{مامان من نمانده؟!»خدا چند ثانیه به من نگاه کرد. من بیشتر توی ابر فرو رفته}

_{بودم.خدا گفت:« نه عزیزم!هیچ بچه ی دیگری حق نداشته از این ظرف گل}

_{آفرینش بیاورد.این ظرف مخصوص مادر توست.ازاول روز آفرینش آن را برای}

_{آفریدن مادر تو کنار گذاشتم .اما یک چیز دیگر هست که تو هنوز نمی دانی!مقدار}

_{خاک توی ظرف بلور به اندازه ی عمر آن آدم است،همین !کسانی که ظرف های}

 _{بلورشان«...لب به لب از خاک پر شده به سن پیری می رسندو کسانی که کمتر از}

 _{یک مشت خاک دارند در جوانی می میرند.گفتم:«یعنی مادر من باید در جوانی}

_{بمیرد؟...!» خداگفت:«این طور است که مادر تو که نامش را «زهرا» می گذاریم،}

_{در جوانی می میرد،در حال که تو هنوز خیلی کوچکی،ظرف خودت را توی پستو}

_{پیدا نکردی؟»}

_{آن لحظه آن قدر بهت زده بودم که نفهمیدم منظور خدا این است که اگر ظرف من}

_{هم توی همان پستو باشد ،آن قدر توی دنیا زندگی می کنم تا مادر شوم!}